نقشه مغزی یا الکتروانسفالوگرافی کمی(Electroencephalogram) یک روش پیشرفته برای تحلیل فعالیت الکتریکی مغز است که در بسیاری از حوزههای پزشکی و روانشناسی برای بررسی و تشخیص اختلالات عصبی مورد استفاده قرار میگیرد. این روش به کمک الکترودهایی که روی پوست سر قرار میگیرند، امواج مغزی را ثبت و تحلیل کرده و نتایج را بهصورت یک نقشه رنگی نمایش میدهد. این نقشه به متخصصان کمک میکند تا ناهنجاریهای الکتریکی مغز را شناسایی کرده و در ارزیابی شرایطی مانند افسردگی، اضطراب، بیشفعالی و نقص توجه (ADHD)، صرع، اختلالات شناختی، آسیبهای مغزی و سایر مشکلات عصبی مؤثر عمل کنند.با وجود مزایای بسیار زیاد QEEG در تشخیص و مدیریت این اختلالات، برخی محدودیتها و عوارض احتمالی نیز وجود دارند که آگاهی از آنها میتواند به بیماران و پزشکان کمک کند تا با دیدی آگاهانهتر از این روش استفاده کنند. این عوارض ممکن است ناشی از عوامل فیزیکی، روانی یا خطاهای احتمالی در تحلیل دادهها باشند. همچنین، نتایج QEEG به عوامل مختلفی مانند وضعیت بیمار، استرس، مصرف داروها، کیفیت تجهیزات و مهارت متخصص در تفسیر دادهها بستگی دارد.
برخی از افراد ممکن است در حین انجام تست یا پس از آن دچار ناراحتی، استرس، سردرد خفیف، خستگی یا حتی واکنشهای پوستی ناشی از الکترودها شوند. علاوه بر این، یکی از چالشهای اصلی این روش احتمال بروز نتایج مثبت یا منفی کاذب است که میتواند منجر به تشخیصهای نادرست شود. از سوی دیگر، تفسیر اشتباه دادههای ثبتشده ممکن است باعث ایجاد نگرانی بیمورد برای بیمار یا حتی تأخیر در شروع درمان مناسب شود.بنابراین، اگرچه QEEG یک روش تشخیصی ارزشمند و غیرتهاجمی است، اما درک محدودیتها و عوارض احتمالی آن برای استفاده صحیح و تفسیر دقیق نتایج ضروری است.