مولتیپل اسکلروزیس (MS) یک بیماری مزمن، خودایمنی و التهابی است که سیستم عصبی مرکزی را درگیر کرده و با حمله به غلاف میلین، که نقش محافظتی و تسهیلکننده انتقال پیامهای عصبی را دارد، باعث اختلال در عملکرد طبیعی مغز و نخاع میشود. تخریب میلین منجر به کاهش سرعت انتقال سیگنالهای عصبی شده و بهتدریج علائمی مانند ضعف عضلانی، مشکلات حرکتی، تاری دید، سرگیجه، بیحسی اندامها، خستگی مزمن و اختلالات شناختی را در بیماران ایجاد میکند. شدت و پیشرفت بیماری در افراد مختلف متفاوت است و در برخی موارد میتواند منجر به ناتوانیهای جسمی و ذهنی شدیدتر شود.تشخیص زودهنگام ام اس اهمیت بالایی دارد، زیرا هرچه درمان زودتر آغاز شود، میتوان از پیشرفت بیماری و تخریب بیشتر سیستم عصبی جلوگیری کرد. با این حال، چالش اصلی این است که تشخیص ام اس در مراحل اولیه دشوار بوده و علائم آن میتواند با سایر بیماریهای عصبی مشابه باشد.
پزشکان برای تشخیص این بیماری معمولاً از MRI، آزمایش مایع مغزی نخاعی (LP) و بررسیهای بالینی استفاده میکنند.اما این روشهای سنتی همیشه قادر به تشخیص قطعی و زودهنگام بیماری نیستند. با پیشرفت فناوریهای پزشکی، روشهای جدیدتری برای بهبود دقت تشخیص و شناسایی زودهنگام ام اس مورد بررسی قرار گرفتهاند. یکی از این روشهای نوین، نقشه مغزی (QEEG - Quantitative Electroencephalography) است که با تحلیل الگوی فعالیت الکتریکی مغز، میتواند تغییرات نامحسوس و اولیهای را که در MRI یا سایر روشها قابل مشاهده نیستند، شناسایی کند.